ஒரு கோபம், இரண்டு ராவுத்தர்கள்

முதல் ராவுத்தர், ‘ராவுத்தன்’ என்று தன்னைச் சொல்வதில் பெருமை கொண்ட கூத்தாநல்லூர் ஹாஜாஅலி. இரண்டாமவர் , அப்படிச் சொன்னாலே கடுப்பாகும் சீர்காழி தாஜ். பதியும் நாகூர்க்காரனான நான் யாரென்று தெரியவில்லை. வாப்பா – ராவுத்தர் , உம்மா வகை – மரைக்காயர் என்பதால் ராவுக்காயனாக இருக்கலாம். அதுபோகட்டும், ராவுத்தர்களைப் பற்றிய அரிய செய்திகள் தெரிந்துகொள்ள சகோதரர் சடையன் அமானுல்லாவின் (சாபு) ‘மரத்தடி’ கட்டுரையை முதலில் வாசியுங்கள். பிறகு ‘ராவுத்தன்’ ஹாஜா அலியின் கோபத்தை கீழே பார்க்கலாம். ‘என்ன நானா… வேலைவெட்டி இல்லை போலக்கிது… அதான் எதாச்சும் ‘நெட்’டுல அப்பப்ப போட்டுக்கிட்டிக்கிறீங்க…’ என்று சவுதி தம்பிகள் என்னை வெடைக்கும்போது ‘பொருளற்ற’ கோபம் எனக்கும் வருகிறது. ஆமாம் ஹாஜா, கோபத்தின் பொருள்தான் என்ன?

***

ஹாஜா அலி: நினைவுகளும் பதிவுகளும்

தாஜ்

அன்புடன்
ஆபிதீன்…..
வெள்ளைத் தாளில்
எழுதி மறந்த
வெள்ளைக் கவிதை
குப்பை கிளரும் தருணம்
வெற்றுத் தாளாய்
கீழே வார்த்தைகள் சிதற
கறுத்துக் கிடந்தது!
சூழ வலம்வருவோர்
வளர எடுத்தடுக்கி
மக்கி மங்கித் தெரியும்
ஆதாரத்தைக் கண்டு தெளியாது 
வலிய ஆளாளுக்கு
அர்த்தம் களிக்கும் நாழியில்
முனைகள் இடர விளித்தார்கள்.
பெருவெளி மரங்கள்
இடம் தப்பாது வளர்ந்தோங்க
காண வியந்தவனாய்
காலமாகிவிட்டது என்றேன்!

[‘துரத்தும் இறந்த காலம்’ – தாஜ்]

*

இருபத்தியாறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு
இன்றைக்கு….
ஹாஜா அலியின் எழுத்துக்களை
மீள் வாசிப்பு செய்கிற போது – அவர்
இன்னும் வாழ்ந்திருக்கலாமென்றும்
கூடுதலாய் இன்னும் கொஞ்சம்
எழுதியிருக்கலாமென்றும்….
கசிய சுரக்கிறது ஆதங்கம்!

அவரது கடைசி காலக்கட்டம் சிக்கலானது!
அதில் இரண்டு கருத்திருக்க முடியாது.
அந்தச் சிக்கல்…
அவரே தேடிக் கொண்டது!
எப்படி கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தாலும்
அது அப்படித்தான்!
தேடிக் கொண்டதேதான்.
என் அனுமானமும் அதுதான்!

அனுபவச் செருக்கு திரளும் போது
முளையின் அமர்வை
இடம் தப்பாமல்
பார்த்துக் கொள்வதென்பது
மனிதர்களால் பெரும்பாலும்…
முடியாமல்தான் போகிறது.
கற்றவர்களும்
நடை முறுக்கி பின்னிக் கொள்ள
குப்புறவே வீழ்கிறார்கள்!
குறிப்பாக
கலை சம்பந்தப்பட்டவர்கள் எல்லாம்
இப்படியாகத்தான் வீழ்கிறார்கள்!

*
வாழ்க்கை = பேய்த்தனம்!
அதன் அட்டகாசம் சொல்லி மாளாது.
இந்தப் பேயிடம் அறைபடாத
மனிதனே கிடையாது! 
மனிதர்களை அதீத
அர்த்தம் கொண்டவராக்கி
யதார்த்தத்தில்
அர்த்தமற்றவர்களாக்கி
சபித்துக் கைக் கொட்டும்.
ஹாஜா அலி
இந்தக் கைகொட்டலில்
மிரண்டிருக்கலாம்!

பருவத்தில்
ஒருவன் காணும்
கனவுகளுக்கு பஞ்சமில்லை!
வானம்/ சூரியன்/ சந்திரன் தாண்டி
நட்சத்திரங்கள் கூட
அவனின் கைக்கெட்டும் தூரம்தான்!!

நடைகள்…
கடக்கும் பாதைகள்…
மேலே ஏறப் போகும்
மலை முகடுகள்/ சிகரங்கள்
தாண்டப் போகும் கடல்கள் குறித்தெல்லாம்
கூட்டிப் பெருக்கி வகுத்து…
எண்ணங்கள் ரொம்பவே வாழ்கிறான்.
காலத்தில்…
நில்லாது சுழலும் உலகம்
அவனை கலைத்துப் போட்டுவிடுகிறது.
கனவுகள் அத்தனையும்
அவன் கண் எதிரேயே வீழ்ந்து
தூள் தூள்!
தருணம் பார்க்க அவனது சுய சக்திகள்
வெப்பக் காற்றாய்
வெளிப்படவும்….
இன்னொரு சராசரி என்ற நிலை!
அவனை அது வெட்கப்படுத்தும்.
அது குறித்தெல்லாம் சொல்லி
ஆறுதலும் கொள்ளவும் முடியாது.
சொன்னாலும் சபையேறாது.
அவன் ரணம் கொள்ளலாம்.
அது நடக்கும்.

விதிவிலக்காய்…
மரங்களை ஒத்த எத்தனையோ பேர்கள்
வளையாது நிற்கக் காண்பதும் வியப்புதான்!
மேலே நான் பதிந்திருக்கிற
என் கவிதை மாதிரி!
ஹாஜா அலி
துரத்தப்பட்டதில் கூட
ரணம் கொண்டிருக்கலாம்.
மறுப்பதற்கு இல்லை.
அவரது சாவு..
இத்தனைச் சுளுவில் என்பதற்கு
வேறு என்னதான்
காரணங்களாக இருக்க முடியும்?
  
*
ஆபிதீன்…
சென்ற பதிவில் பதியப்பட்ட
‘பயல்கள்’ குறித்து…

ஹாஜா அலியின்
தேர்வில்/ பார்வையில்
பதியப்பட்ட அந்தக் கட்டுரைக்கு
அவர் உரிமை கொள்ளவில்லைதான்.
‘யாரோ’ என்றே குறிப்பிட்டிருந்தார்!
போறபோக்கில் நான்
அவரது நழுவல்களில்…
இதுவும் ஒன்றாக இருக்குமென
கருதிவிட்டேன்.

அவரது எழுத்தின்
சாயலும்/ லாவகமும்
கொஞ்சம் அறிந்தவன்.
அந்த எழுத்தும்
அப்படியோர் மயக்கம் தர
கொஞ்சம் மயங்கிவிட்டேன்.
அவரது கூச்சங்களும்
கணக்கில் கூடிக்கொள்ள
அவரே அதை எழுதியிக்கக் கூடுமென
நிறுவி விட்டேன்.

அவருடன்…
ஆண்டுகள் பழகிய
நட்பும்
அப்படியோர் முடிவுக்கு வித்திட்டுவிட்டது.

என் அனுமானம் வீழட்டும்.
‘பயல்கள்’ வழியேயான புகழ்
உரியோனுக்கே சேரட்டும்.
அதுவே மகிழ்ச்சி.

*

ரௌத்திரம் பழகச் சொன்ன
பாரதி நூற்றாண்டின்
புகழ்பாடிய
தமிழ்ப்பூக்கள் சிறப்பிதழ் – 1ல்
‘கோபமே நின் பொருள் என்ன?’ என்று
கட்டுரைக்குள் கேள்வி எழுப்பி இருந்தார்….
ஹாஜா அலி என்கிற
ராவுத்தன் ஹாஜா அலி!
காலம்: ஜனவரி – 1982
தமிழ்ப் பூக்கள்-5
பதிப்பு: சௌதி அரேபியா – ரஸ்தனூரா.

கோபமே நின் பொருள் என்ன? என்கிற
இந்தக் கட்டுரையின் வடிவம்…
‘பயல்கள்’ குறித்த சர்ச்சையை
மீண்டும் எழுப்புவதாக இருக்கிறது.
இதன்….
வார்த்தைகளும்
வாக்கியங்களும்
பயல்களின் மினுக்கிற்கு
கொஞ்சமும் குறைந்ததல்ல.

ஆபிதீன்…
நீங்கள் கணித்த மாதிரி
பயல்கள்….
ஹாஜா அலியினுடையதாக
இல்லாதிருக்கலாம்!
ஆனால்…
அத்தகையதோர் எழுத்து
அவரின் அருகாமையில்
இருந்ததென்பது நிஜம்!

எல்லா நிஜங்களையும்
எதிர் கொள்வதை விட்டும்
பாவி மனிதன்…
தப்பித்து விட்டாரே!  

*

கோபமே நின் பொருள் என்ன?
– ராவுத்தன் ஹாஜா அலி


என்னைச் சாடவேண்டாம். ப்ளீஸ்….
என் கோபத்தைச்சாடு – ஏனெனில்
நீ நிற்கவும் நான் இருக்கவும் விடா
இக் கோபத்தின் முன்
நாம் க்ஷணநேரப் பம்பரங்கள்.
ஒரு கோபத்தில்
கண் சிவக்கிறது
முகம் வெளுக்கிறது.
பிற நிகழ்ச்சிகள் யாவும் கறுக்கின்றன.

கோபம்தானே…
முட்டாளின் தூக்கு
புத்திமான் கவசம்.
ஆடிக் குதிக்கும்
ஓர் அவசரக்காரன் வாயினின்றும்
அது வார்த்தை வீழ்ச்சி.
மூடனின் கோபம் மூக்கில்
முனிவன் கோபம் சாபம்.
முதிர்ந்த வயதுக்கு…
முன் நிற்கும் அது!

ஒரு கோபத்தின் முன்னிலையில்
விளக்கங்கள் எல்லாமே மௌனம்.
விபரங்கள் அனைத்துமே ஊமை.
ஒவ்வோர் இதயத்துள்ளும்
கோபமே தூங்கும் புலி.
அதை இடறியவன் பாடே இடர்ப்பாடு.
சம்ஸாரம் துறந்த சன்யாசியும்
சங்கடம் பார்க்காமல்
கோபத்தை மட்டுமே
உடன் எடுத்துச் செல்கிறான்.

ஒரு கோபத்தில்தான்…
சூரியனும் உச்சிக்குப் போகிறான்.
அலைகளும் ஆள் உயரம் எழுகின்றன.
ஒரு கோபம் கண்டதும்
குழந்தைகள்கூட கப்சிப்.
வானத்தின் கோபமே இடி மின்னல்.
வருணனின் கோபமே புயல்.
வாயுவின் கோபம் சூறாவளி!

பருவம் கூட வருடத்தின் ஒருதரம்
மரத்தின் இலை உதிர்த்து
தன் கோபம் காட்டுகிறது.
பணமும் தன் கோபத்தாலேயே
பாதாளம் வரையிலும் பாய்கிறது.

பதிவிரதா கோபம்…
மதுரையை மட்டும் எரிக்குமெனில்
பசியின் கோபம் பத்தும் செய்யும்!
சில மலைகளும்..
மில்லியன் ஆண்டு கோபங்களையே
நெருப்பாகக் கக்குகின்றன.
சில மலர்களும் கோபத்தினாலேயே
வாசமற்று சிரிக்கின்றன!

மனிதர்களுள் கோபப்படாதவர்கள்
ஒன்று செத்துப்போய்விட்டார்கள்
அல்லது…
உயிரோடு பைத்தியமாய் அலைகிறார்கள்.
அன்றியும்…
உனக்கு கோபமே வராதெனில்
நீ வாழ்ந்து பார்க்கவில்லை.

ஒரு கூட்டைப் பிரித்தால்
குருவியும் கோபப்படும்.
வீட்டுப் பூனையும் விரட்டிப் பிடிக்கையில்
கோபத்துடன் திரும்பிப் பாயும்.
விதி மீது பழியிடாத..
அனைவரும் கோபக்காரர்களே

சிவன் கோபப்படவே
நெற்றிக்கண் வைத்துக் கொண்டான்.
கோபத்தின்போதுதான்
பரந்தாமன்
கௌரவர்கள் முன்
வானுக்கும் பூமிக்குமாக
எழுந்து நிற்க முடிந்தது.
ராகவன் ஒரு கோபத்தோடுதான்
ராவணனை மாய்க்க முடிந்தது.
ஒரு கோபத்தை வைத்தே
மைதி’லீ’ தீ புகத் துணிந்தாள்

நேச நாடுகள் கோபப்பட்ட பிறகே
ஹிட்லரும் தூங்கப் போனான்.
ஆரம்பத் தொழிலாளியின்
கோபம் வளர்ந்தே
‘மே’ தினம் கிடைத்தது.
ஒவ்வொரு காலனியும்
கோபத்திற்குப் பிறகே
சுதந்திரம் வாங்கிக் கொண்டன.

கோபத்தில் அழகு இருக்கிறது.
அது தாம்பத்யம் புரியும் ஊடல்.
கோபத்தில் வீரியம் இருக்கிறது.
அது காந்தி செய்த சத்யாகிரஹம்.
கோபம் நன்றாய் வேர்விட்ட பிறகே
புரட்சிப் பூக்கள் பூக்கின்றன.
கவிதைகள்கூட
கோபத்தின் நிறம் காட்டும்.
அல்லது….
கோபத்தின் வாசனை வீசும்.

முதல் கோபம்…
இறைவனிடமிருந்தே வந்தது.
தப்பாய் கனி தின்ற பெரியப்பனை
ஸ்வர்க்கத்தை விட்டும் நிர்வாணமாக்கியது.
பூமியில் பார்க்கத் தூக்கி வீசியது – நாளை…
நீ,  நான்,
நத்தை,  வண்ணத்துப் பூச்சி
அவள்,  அது,
கடல்,  கட்டிடம்,
மொழி,  நினைவு,
உணர்ச்சி,  உயிர்,
இன்னும் பெயரிடாத நட்சத்திரங்களும்
முடியப் போகிற நாடகமாய்
இறுதிக் கோபமும்
இறைவனிடமிருந்தே வரும்!

எப்படி எனில்…
கோபங்கள் புராணத்தில் நிகழ்ந்தன
பின் சரித்திரத்தில் படைத்தன
இன்றும் யதார்த்தத்தில் இருப்பன
மேலும் நவீனமாய் நுழைவன.

இடையில்…
நிஜக் கோபங்களாய் தீவிரவாதிகள் பரவ
காதலின் கண்களில் மட்டும்
பொய்க் கோபம் வாழும்.
ஆனால்….
எனக்கும் உனக்குமோ
ஓர் ஆழ அகலமும்
கன பரிமாணமுமற்ற
தானே அழியும் மழைக் காளான்களென
வெறுமனே உதவா
வீண் கோபங்களும்…
முன் கோபங்களும்…
ஏன் இப்படி….?
எதற்கு இப்படி….?

என்னைச் சாட வேண்டாம். பிளீஸ்….
என் கோபத்தைச் சாடு – ஏனெனில்
நீ நிற்கவும் நான் இருக்கவும் விடா
இக் கோபத்தின் முன்
நாம் க்ஷணநேரப் பம்பரங்கள்…
நம் கோபத்தில்
கண் சிவக்கிறது.
முகம் வெளுக்கிறது…. புற
நிகழ்ச்சிகள் யாவும்
கறுக்கின்றன.

***   ***

நன்றி :  தாஜ் ( தமிழ்ப்பூக்கள்)
E- Mail : satajdeen@gmail.com

பெண்களூரும் ‘பயல்கள்’ பற்றிய சந்தேகமும்

‘பெண்களூர்’ – எழுத்தாளர் ரவிச்சந்திரன் (1001வது சுஜாதா!) எழுதியது. அதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அட்டகாசமான இந்தப் ‘பயல்கள்’ பற்றித்தான் சந்தேகம். நண்பர் தாஜ் , ‘பயல்கள்’ எழுதியது ஹாஜாஅலியாகத்தான் இருக்க முடியும் என்று 95% நம்புகிறார். நான் 5%தான் நம்புகிறேன். ஏனெனில் ‘பயல்கள்’ஐ நான் எப்போதோ படித்த ஞாபகம் – வேறு ஒரு எழுத்தாளரின் பெயரில். அது ஒரு மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரையாகவும் இருந்த ஞாபகமும் கூட. ஹாஜாஅலி விதவிதமான புனைபெயர்களில் எழுதியிருக்கிற (‘சில சமயம் சம்ஸ்கிருதத்திலேயும் பெயர் வச்சுக்குவார்!’ – தாஜ்) காரணத்தாலேயே ‘பயல்கள்ஐயும் அவர்தான் எழுதியிருக்கக்கூடும் என்பதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்வது? அதுவும் , ஹாஜாவே ‘பயல்கள்’ எழுதியவரின் பெயரை குறிப்பிடாதிருந்தபோது என் சந்தேகம் அதிகமாகிறது. இன்னொருத்தர் ‘ஹக்’கை தனதாக ஏற்றுக்கொள்ள ஹாஜாஅலி விரும்ப மாட்டார் தாஜ். இன்னொருத்தருடையதுதானா? யாராவது சந்தேகம் தீருங்களேன் ப்ளீஸ்..

***

hajaliimage3

ஹாஜா அலி: நினைவுகளும் பதிவுகளும் – 3

தாஜ்

 

அன்புடன்..
ஆபிதீன்….
நினைவுகளும் பதிவுகளுமென
ஹாஜா அலியை
தொடர்ந்து நான் எழுப்பிக் கொண்டிருக்க
தட்டாது பதிந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.
அவர் உயிர் பெற்று எழுந்தால்…
என்னைவிட்டு
உங்களிடம்தான் நாணிக் கோணி
கைக் குலுக்குவார்!
என்னை…
தனியே அழைத்துப் போய்
தாஜ்….
“ஏன் இந்த வேலை?”யென
சிரிப்பார்.
அந்தச் சிரிப்புக்கு
பல அர்த்தம் இருக்கும்.
என்னைச் செல்லமாக
கடித்துக் கொண்டதையும் தாண்டி!  

உலகம் காசை நோக்கி
நாலுகால் பாய்ச்சலில்
பாய்ந்து கொண்டிருக்க….
நமது உலமும், தேடலும்
வேறாக இருப்பதில்
அலுக்கவே மாட்டேன் என்கிறதே ஆபிதீன்…
ஏன்?

இந்தப் பதிவில்
இரண்டு கட்டுரை பதிந்திருக்கிறேன்.
இரண்டும் ஹாஜா அலியின் தேர்வு.
தமிழ்ப் பூக்கள் இதழில் வெளிவந்தது.
காலம்: 1982

1. பயல்கள்
2. பெண்களூர்

பெண்களூர் / இரவிச்சந்திரன் /
குங்குமம் – 1980-ல் பிரசுரமானதுயென
தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் ஹாஜா அலி.
இரவிச்சந்திரன்…
கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக
எழுத்தின் பக்கம் காணாமல்போன வசீகரம்!
கடந்த இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்
R.P.ராஜநாயஹம் ப்ளாக்கில்
இரவிச்சந்திரன் குறித்த
செய்திகள் காண
ஆவலாகப் படித்தேன்.
இரவிச்சந்திரன் காணவில்லை என்பதைதான்
அவரும் முத்தாய்ப்பாக எழுதியிருந்தார்.
பயல்கள் குறித்து…
இப்படித் தெளிவான குறிப்புகள் எதுவும் இல்லை.
‘யாரோ’ எழுதியதாக மட்டும்
குறிப்பிட்டவராக ஹாஜா அலி நகர்ந்து இருக்கிறார்.
அது ‘யாரோ’ எழுதியது அல்ல.
சுவைத்து சுவைத்து
வார்த்தைகளைக் கூட்டி எழுதப் பழகிய
ஹாஜா அலியின் எழுத்தே அது!!

இரண்டு வரி நேர்சீராய் எழுதி
அது பத்திரிகையில்
பிரசுரமும் ஆகிவிட்டால்…
‘நானும் என் எழுத்தும்’ என
அவனே அவனைக் குறித்து
புராணம் பாடத் தொடங்கும் காலத்தில்
தன் எழுத்தை வெளிக்காட்ட
அச்சப்படும்
ஹாஜா அலியை மாதிரி
இன்னொருவரைக் காண முடியாது.

தன் எழுத்தை
சொந்தம் கொண்டாட
அவர் இப்படி
பயப்படவும் காரணமுண்டு.

அவரது விரல் நுனியில்
எழுத்து பூத்து மணக்கிற தருணத்தில்
சௌதியில் பஞ்சம் பிழைக்கும்
பணியில் இருந்தார்.
ரொம்பவும் சாதாரண பணி.
பத்தோடு பதினொன்னு!
அவர் பணியெடுத்த
அமெரிக்கன் கேம்பில்
அவரையும் சேர்த்து சுமார்
முன்னூற்று சொச்சம்
தஞ்சை மாவட்டத்து ராவுத்தர்கள்.
அத்தனைப் பேர்களும்
கிட்டத்தட்ட
செக்குமாட்டுத் தனத்தை
சுவீகரித்தவர்கள்.
இவர்கள் யாரையும்
நிமிர்ந்து கூட
பார்க்கமாட்டார் ஹாஜா அலி!
பணி முடிந்த நேரத்தில்
கைலி சகிதமாய்
தொப்பியோடு திரியும் காட்டு ஜந்துக்கள்!
அதுமாதிரியே அவர்களும்!
அவர்களுக்கு ஹாஜா அலி
வினோதமான ஐந்து.

ஹாஜா அலியைப் பார்க்க
ஒரு தரம்…
அவரது கேம்பிற்கு போய் இருந்தபோது
என்னைவிட வயதில் மூத்த
ஓர் தஞ்சை மாவட்ட ராவுத்தர்
மெதுவாய் என்னிடம் வந்து…
தூர எனக்கு காப்பி கலக்கிக் கொண்டிருந்த
ஹாஜா அலியைக் காட்டி
“எப்படி இந்தப் பைத்தியத்தோடு
பழகுகிறீர்கள்?” என்றார்.
அப்படியான
சகஜங்கள் வளையவந்த
பணியிடத்தில்தான் அவர் காலம் கழித்தார்.
இன்னொரு விசயம்…
அந்த ராவுத்தர்
தொடர்ந்து அரை மணி நேரமாவது
என்னிடம் பேசி இருந்தால்….
ஹாஜா அலியிடமே போய்
“எப்படி இந்தப் பை……”
வியப்பை வெளிப்படுத்தி இருப்பார்!

அவரிடம் மொழி ஆளுமை
பூத்து, மணம் பரப்பி
‘என்னைக் கோர்த்து அழகுபாரேன்’
என்ற நாட்களில்
எப்போதேனும் ஏதேனும் எழுதுவார்.
அதை கணையாழிக்கோ/
போட்டிகள் வைக்கும் வாராந்திரிகளுக்கோ
அனுப்பியும் வைப்பார்.

ஒரு தரம்…
தகவல் குறிப்புகள் பகுதிக்கு
நாலுவரி எழுதினார்.
‘சௌதியில்
பிறமதத்தினர் பிராத்தனை செய்ய
ஆலயம் இல்லை!
அவர்கள் தங்களின் ஆன்மீக
கடனைக் கழிக்க என்ன செய்வார்கள்?’
– இதுதான் அவர் எழுதிய தகவல் குறிப்பின் சாரம்.
அந்த நான்குவரியைக் கண்டுக் கொண்ட
முன்னூற்று சொச்ச ராவுத்தர்களும்
ஹாஜா அலியை
உண்டு இல்லையென்று பண்ணிவிட்டார்கள்.
ஒரு துலுக்க ராஜ்ஜியத்தில்…
ஒரு துலுக்கன் கொள்கிற சிந்தனையா இது?
வெலவெலத்துப் போய்விட்டார் மனிதர்!

எழுதுவதை வெளிப்படுத்தவும்
அதில் தன் சொந்தப் பெயரை
போட்டுக் கொள்ளவுமே
தயக்கம் கொள்ளும் அவருக்கு
வலிய
இப்படியொரு சங்கடம்.
அதனால்தான் என்னமோ
தன் எழுத்தை
தன் எழுத்தென்று சொல்லிக் கொள்ளவே
நிரந்தரமாக பயந்தவரானார்.

ஆக…
பயல்கள்
ஹாஜா அலியின் எழுத்தே.
ஏதோ ஒரு வாராந்திரிக்கு
அவர் எழுதி வெளிவந்த கட்டுரையே அது.

ரெட்டைவால் ரெங்குடு
சுட்டிப் பயல்
குட்டீஸ் – என்றெல்லாம் நாம்
செல்லமாக அழைக்கும்
பயல்களை…..
ஹாஜா அலி
பார்த்திருக்கும் அழகு விசேசமானது.
கவிதையும்/
வார்த்தை மிடுக்கும் கொண்டது.
அதன் நடை நடையால் ஆனதல்ல!
பாய்ச்சல் தனம் கொண்டது!
ஒரு வார்த்தையில் இருந்து
இன்னொரு வார்த்தைக்கு தாவுகிறபோது
இடையில்…
இரண்டு மூன்று வரிகளே நழுவி விடுகிறது!

கொஞ்சம் அதிகமாகத்தான்
சொல்கிறேனோ என்னமோ!
சரியாகச் சொன்னால்…
வார்த்தைகளைச் சீவி/ கூர் மழுங்க தேய்த்து
லாவகமாகச் செப்பனிட்டு
கட்டுரையென
பளிங்குத் தரையில்
உருட்டிக் காண்பித்திருக்கிறார்.
அது தாண்டிக் குதித்து
உணர்வில் ‘கல கலா’ சப்தம்!

நான் பல முறை படித்த
இந்த ‘பயல்கள்’ அபூர்வத்தை
உங்கள் முன் வைப்பதில் மகிழ்வுண்டு.
இன்னொரு ‘குட்டி இளவரசன்’
நீங்களே சொல்லக் கூடும்!

தாஜ்
 
*
 
பயல்கள்

பயல்!
ஒரு ஆனந்தமான ஐந்து.
பயல்கள்…
பல சைஸ்களில் கிடைக்கிறார்கள்.
ஆனால்…
எல்லாப் பயல்களுக்கும்
ஒரே ஒரே குணம் பொது.
ஒவ்வொரு நாளின்
ஒவ்வொரு மணியின்
ஒவ்வொரு நிமிடத்தின்
ஒவ்வொரு வினாடியையும் அனுபவிப்பது.

நாளின் கடைசி நிமிடம் வந்ததும்
படுக்கப் போகும்படி
பெரியவர்கள் விரட்டும் போது
சப்தத்துடன்
ஆட்சேபம் செய்வது.
கத்தல்!
அதுதான் அவர்களின்
ஒரே ஆயுதம்.

பயல்கள் எங்கு பார்த்தாலும்
காணப்படுவார்கள்.
உயரத்திலே, அடியிலே
உள்ளுக்குள்ளே,
ஏறிக்கொண்டு,
தாவிக்கொண்டு,
ஓடிக்கொண்டு,
குதித்துக்கொண்டு….

பயல்களைத்
தாயார்கள் நேசிக்கிறார்கள்.
சின்னப் பெண்கள் வெறுக்கிறார்கள்.
அக்காக்களும் அண்ணன்களும்
பொறுத்துக் கொள்கிறார்கள்.
பெரியவர்கள்
அலட்சியப்படுத்துகிறார்கள்.
தெய்வங்கள் பாதுகாக்கிறார்கள்.

பயல் என்பவன்…
முகத்திலே
அழுக்குப்படிந்த சத்தியம்;
விரலிலே
காயம்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அழகு;
முடியிலே
சர்க்கரை பிசுபிசுக்கும் அறிவு;
பையிலே
தவளை வைத்துக் கொண்டிருக்கும்
நம்பிக்கை நட்சத்திரம்.

பயல்,
பல பொருட்களின் கதம்பம்.
குதிரையின் பசி,
கத்தி விழுங்குகிறவனின்
ஜீரண சக்தி,
பாக்கெட் சைஸ்
அணுகுண்டின் வீரியம்,
பூனையின் துறுதுறுப்பு,
சர்வாதிகாரியின் சுவாசப்பை,
கனகாம்பரத்தின் கூச்சம்,
இரும்புப் பொறியின் திமிர்,
மாதா கோவில்
மெழுகுவத்தியின் உற்சாகம்
இவ்வளவும் சேர்ந்த பயல்,
ஒரு வேலையில்
முழுமூச்சாய் இறங்கும் போது
அவனுக்கு ஒவ்வொரு கையிலும்
ஐந்து பெருவிரல் முளைக்கிறது.

பயலுக்குப் பிடித்தமானது…
ஐஸ்கிரீம், கத்தி, வாள்,
காமிக் புத்தகம்,
அடுத்த தெரு பையன்,
கட்டை, தண்ணீர்,
பெரிய சைஸ் பிராணிகள், அப்பா,
ரயில்,
தீயணைப்பு இஞ்சின்.

பயலுக்குப் பிடிக்காதது…
கையைப் பிடித்துக் கொண்டு கூட வருவது,
தினம் தினம் ஸ்கூல்,
படமில்லாத புத்தகம்,
சங்கீதப் பாடம்,
வெள்ளைச் சட்டை,
சலூன், சிறுமிகள்,
பெரியவர்கள், பாடுகிற நேரம்.

பயலைப் போல் சீக்கிரமாய்
எழுந்துக் கொள்கிறவர்களும் கிடையாது
லேட்டாய்
சாப்பிட வருகிறவர்களும் கிடையாது.
மரங்களையும், நாய்களையும்,
காற்றின் அசைவுகளையும்
அவனைப் போல்
ரசிக்கிறவர்களும் கிடையாது.

ஒரு துருப்பிடித்த கத்தி,
பாதி சாப்பிட்ட ஆப்பிள்,
மூன்றடி நீள நூல்,
இரண்டு பபுள்கம்,
மூன்று ஒரு பைசாக் காசு,
ஒரு கவண்கல், இன்னதென்று
கண்டுபிடிக்க முடியாத
ஏதோவொரு கட்டி,
ரகசிய அறைகளும்
ரகசிய எண்களும் கொண்ட
சூபர்ஸானிக் மோதிரம் – இவ்வளவையும்
அவனைப் போல
ஒரே ஒரு சட்டைப் பைக்குள்
திணித்துக் கொள்ள
யாராலும் முடியாது!

பயல்,
மாயாஜால சக்தி கொண்டவன்.
அவனை நீங்கள்
சமையல் அறையிலிருந்து
விரட்டி வெளியேற்றலாம்…
இதயத்திலிருந்து
விரட்டி வெளியேற்ற முடியாது.
அவனை நீங்கள்
முன்னறையிலிருந்து துரத்தலாம்
மனசிலிருந்து துரத்த முடியாது.
சரணாகதி செய்வதே மேல்.

பயல்,
உங்களை வெல்கிறவன்.
உங்கள் சிறை அதிகாரி.
உங்கள் எஜமான்.
உங்கள் குரு.
பூனையைத் துரத்தும்
ஆழாக்கு சைஸ்
சத்த மூட்டை!

இருந்தாலும்,
ஒரு நாளின்
பொழுதெல்லாம் கழித்து,
உங்கள் எதிர்பார்ப்புகளும்
கனவுகளும்
துண்டு
துண்டாக
சிதறிச் சோர்வுடன்
வீடு திரும்பும்போது
பயல்…
ஜிவ்வென்று உங்களைக்
குஷிப்படுத்தி விடுவான்!
இரண்டே இரண்டு
மந்திர வார்த்தைகள் மூலம்!!
‘ஹை அப்பா….’

***

பெண்களூர்!
இரவிச்சந்திரன்

பெங்களூரின் விசேஷமே பெண்கள்.
ஏரியாவிற்கு ஏரியா
இந்த ஜெண்ட’ரின்’ வடிவம்
வேறுபடுகிறது.

குடகுப் பெண்கள்
மகா சோஷியல்.
உடம்பு அற்புதமாக இருந்தாலும்
முகத்தில் நந்தித்தனம்,
ஓடிப்பிடித்தே விளையாடலாம்.

மல்லேஸ்வரத்தில்
மாமிகள் அதிகம்.
முக்காடு குறையாக
முழுக்கப் போர்த்தி இருந்தாலும்
வனப்பு தெரிகிறது
நேர்த்தியான புடவையில்.

தாவணி என்பது
வசீகர உடை.
நான் சர்வாதிகாரி ஆனால்
“தாவணியே தேசிய உடை.”

மகத்துவம் அறியாத
கன்னடக்கிளிகள்
பெட்டிகோட் – ஜம்பரில் இருந்து
சொய்யாவென்று
புடவைக்குள் புகுந்துவிடுகிறார்கள்.

மவுண்ட்கார்மல் –
மஹாராணி ஊர்வசிகள்
என்ன கண்டிஷன் போட்டாலும்
கல்யாணம் செய்துகொள்ள
ரெட்டை ரெடி!

தியேட்டர்களில்
பெண்களுக்கு உடன் டிக்கட்?
அந்த பிசினஸே இங்கில்லை.
வாடி க்யூவில்.
லேடீஸ் சீட்டில்
ஒற்றைக்கன்னி இருந்தால்
ஜோராய்
தொடை ஸ்பரிசிக்க உட்காரலாமே.
பத்தினித்தனத்தைக் காட்ட
பஸ்ஸைத்
தேர்ந்து எடுக்கிற
மதராஸ்தனம் இங்கில்லை.

சிக்பெட்டில் நுழைந்ததும்
“சூடா ஆந்திரா,
கேரளா, தமிழ்நாடு” என்று
விபசாரத்திற்கு ஏக உபசாரம்.

செகண்ட் ஷோ முடிந்து
திரும்புகிற கும்பலில்
HouseWives என்கிற
தனிவர்க்கம். ஹ!
என்ன அழகான
யாரோ மனைவிகள்.
‘மாற்றான் மனைவியை
ரசிப்பதில் பரமசுகம் இருக்கிறது’
என்றெழுதிய
தி.ஜானகிராமன் ஞானி.

சகல மனித ஜாதிகளும்
தென்படுவது ப்ரிகேட் ரோடில்.
அனாடமி செய்ய
வாகாய்க் குறைந்த துணி.
ஏராள முதுகு.
பாளமாய் இடுப்பு.
தாராள மார்புகளில்
இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது;
பிரேசியர் மைனஸ்.

ஆயிரம் பெண்கள்
அரை விடியலில்
விட்ட தொட்ட குறை
மேக்கப்பில்
விரைவது ஃபாக்டரிக்கு.
அவர்களிடம் இருக்கிற
சொந்தக் கதையோ
மஹா சோகக் கதை.

தனித் தமிழிலில் விளையாடும்
அல்சூர்ப் பெண்களைத்
தத்தம் தாய்மார்கள்
பொத்தி வளர்க்கிறார்கள்.

செலவு செய்ய தயார் எனில்
கேர்ள் ஃபிரெண்ட்ஸ்
கிடைக்கிற நகரம்.

கமர்ஷியல் தெருவில்
போவது ஆணா, பெண்ணா?
தடவினால் ஒழியத்
தெரியாது.

ஜெயநகர் வசதிப் பெண்கள்
புஷ்பவதி ஆனதுமே
புருஷன் கிடைத்துப்
போய்விடுகிறார்கள்.

கண்டீரவா ஸ்டேடியம்;
ஆலிலை அடிவயிற்றுப் பெண்கள்
ஐஸோமேட்ரிக்
பயிற்சி செய்து
உடலைச் சுடச்சுட
வைத்திருக்கிறார்கள்.

மான் ஜாதி, மயில் ஜாதி,
குதிரை & பத்மினி ஜாதி என்று
சூத்திரம் வகுத்த
வாத்ஸ்யாயன் புண்ணியவான்
பெங்களூர் வந்தால்…
ஆயிரம் உண்டிங்கு
பெண் ஜாதி என்று
மாற்றி எழுதிவிட்டு
ஓடியே போய்விடுவான்.

– இரவிச்சந்திரன் / குங்குமம் – 1980

***

தொகுப்பும் / தட்டச்சும்:  தாஜ் ( தமிழ்ப்பூக்கள்)

E- Mail : satajdeen@gmail.com

***
ஒரு சுட்டி : சுரேஷ் கண்ணனின் பதிவில் இரவிச்சந்திரன் சிறுகதை (சமூகம் என்பது கலகக்காரர்கள் மட்டுமே)

மாலதியின் நவீன சீதையும் ஹாஜாஅலியின் சிறகுகளும்

haja_ali02b

ஹாஜா அலி: நினைவுகளும் பதிவுகளும் -2

அன்புடன்..
ஆபிதீன்…….

 ஹாஜா அலி இறந்து…
இந்த எட்டு வருஷத்தில்
பல முறை அவரை
நினைத்ததுண்டு…
என்றாலும்
அவரை எழுத நினைத்ததில்லை.
‘அது முடியுமா?’ மலைப்பே
என்னை முடக்கி விட்டது!

அவரை
தூர இருந்து
அறிந்த நீங்கள்தான்
அவரை எழுத வேண்டும்
பதிவில் உயிர்ப்பிக்க வேண்டுமென
சதா என்னை உலுக்கியவர்!
உங்களது தூரப் பார்வை சரியானது!

இலக்கியம் தேடிய
எல்லோரையும்
அன்பு செய்த ஹாஜா அலியை
நாம் நேசிப்பது சரியே.

அவரது எழுத்துகளை பிரசுரிக்க
எண்ணம் கொண்ட போது
என்னிடம்….
அவரது சில கடிதங்களைத் தவிர
வேறு ஏதும் இல்லை.
பிறகுதான்
தமிழ்ப் பூக்களில்
அவர் எழுதிய ஒரு சில
உண்டென்பது ஞாபகத்திற்கு வர
தமிழ்ப் பூக்களைத் தேடினேன்!
பத்திரம் மாதிரி பாதுகாத்த
தமிழ்ப் பூக்களில்
அவர் இருக்கவும் இருந்தார்!

பிப்ரவரி -1982
தமிழ்ப் பூக்கள் -6ல்
பிரசுரமான ஹாஜா அலியின்
சின்னதான இரண்டு கவிதைகளை
இந்தப் பதிவில் பதிந்திருக்கிறேன்!
தவிர
அவர் தேர்வு செய்து
தமிழ்ப் பூக்கள்-6
இதழுக்குத் தந்த
கவிஞர்
மாலதியின்
‘கணையாழி’ கவிதையையும்
இங்கே நீங்கள்
வாசிக்க பதிந்திருக்கிறேன்.

மறைந்த….
தோழி மாலதியின்
கவிதை வீச்சை 2001 -ல்தான்
நான் அறிய வந்தேன்.
ஹாஜா அலி அதனை
ஒரு யுகத்திற்கு முன்னமேயே
மோப்பம் பிடித்திருக்கிறார்!
வியப்போ வியப்பு!!

இங்கே பிரசுரமாகி இருக்கிற
ஹாஜா அலி மற்றும்
மாலதியின் கவிதைகள்
அன்றைய கவிதைகளின்
பரவலான முகம் கொண்டது!
1980- களில்
‘கணையாழி” போற்றிய
புதுக் கவிதை ரகம் இது!
அதன் பிறகான
புதுக் கவிதையின் பரிமாணம்…
வளம் கூடியே தெரிய
இன்னும் இன்னும் என்கிற கணக்கில்
அதன் வளர்ச்சி
ஒப்புக் கொள்ள முடியாத
திசைகளில் எல்லாம்
போய் சுற்றி முடங்கிவிட்டது!
புதுக் கவிதை
கை முறுக்காய்
முதலும் முடிவும் தெரியாத
பின்னல் கொண்ட பண்டமாகிப் போனதில்
நொந்தவர்கள் ஒருபாடு!

இன்னொரு புறம்
‘மனிதன் திரும்பவும்
குரங்குக்கான கதையாய்’
முகம் காட்டுகிறது
இன்றைய புதுக் கவிதை!
– தாஜ்

*

ஹாஜா அலி கவிதைகள்

1.

பொய்யொன்றும் இல்லை
ப்ராண சிநேகம்தான்

என்றாலும்
வேறு வேறு
முளைக்குச்சிகளில்
கட்டப்பட்டிருக்கிறது
நம் வாழ்க்கை.

உன்
மேய்ச்சல் நிலத்தில்
நானும்
என்
மேய்ச்சல் நிலத்தில்
நீயும்
மேய முடியாது
ஒரு போதும்.

உனக்கென்று
ஒரு துரும்பை
நான் தூக்கிப் போட்டாலும்
எனக்கென்று
ஒரு துரும்பை
நீ தூக்கிப் போட்டாலும்
நமது
விரல் எலும்புகள் முறிந்து போம்
விலா எலும்புகள் தெறித்துப் போம்.

2.

‘மலையேறும்’ வாழ்க்கையில்
‘மஹா உன்னதம்’
தேடியென்ன லாபம்?

சாரமற்ற வாழ்க்கையைச்
சுமந்து திரியலானது
யாரிட்ட சாபம்?
ஸ ரி க ம ப த நி
மாறாத ஸ்வரம்.

என்றாலும்…
தும்புகளை அறுத்தெறிய
துணிச்சலில்லை
தொழுவங்களை விட்டால்
புகலிடமுமில்லை.

கொஞ்சம் கனவுகள்
கொஞ்சம் கவிதைகள்
கொஞ்சம் முலைகள்
கொஞ்சம் சித்தாந்தம்
இவைகளுக்கு மேல் பறக்க
யாருக்குச் சிறகுகள் இருக்கு?

*

மாலதி கவிதை: நவீன சீதை

நின்று பேசினால்
லிமிட் மீறுதல் குற்றம்,
பேசாது போனால்
அவருக்காகத் தவிர்த்தல்; – புகார்

வரும் போகும் பெண்களைப் பார்த்துப்
பொங்கிவரும் வருணனை-
ஆசையின் அழுத்தம்
வார்த்தையில் ததும்பும் – கேட்டு
பொம்மையாய் ‘இக்னோர்’
செய்ய வேண்டுமாம்,

மனைவி ஜீனத் போல வேண்டுவோர்க்கு
தான் என்ன பெரிய ஹீரோவா
என்று ஏன் தெரியவில்லை?

வயிற்றின் கனலை
எச்சில் விழுங்கி அணைக்கும்
அதிலேயே பொசுங்கினால்தான்
சிக்கல் தீருமோ?

காந்தி, புத்தர் பிறந்த மண் இது
நாமும் இக்கொடுமையை
மறப்போம்; மன்னிப்போம்
இன்றும் நாளையும்…..
அதற்குப் பிறகும்!

***
தேர்வும்/ தொகுப்பும் :  தாஜ் / தமிழ்ப்பூக்கள்

E- Mail : satajdeen@gmail.com

எழுத ஒரு கடலே இருக்கிறது…

haja_ali02b

ஹாஜா அலி: நினைவுகளும் பதிவுகளும் – 1

இதனால்
தமிழ்ப் பூக்களின்
சகலவிதமான
வாசகர்களுக்கும் அறிவிப்பது…..
என்னவென்றால்,
திணிக்கப்படுவதில்லை இலக்கியம்;
தேடப்படுவது.

கந்தர்வ காலம் முதற்கொண்டு
இக் கலி வரை ஓய்ச்சலின்றி
தேடல் சாஸ்வதமாக்கப்பட்டுவிட்டதால்…
வண்டுகள் தேன் தேடுகின்றன.
வாலிபம் துணை தேடுகிறது.
“நீ எதைத் தேடுகிறாய்…
அதைக் கண்டெடுக்கப்படுவாய்…”
என்று நீதி உரைக்கிறது.

இங்கே
என் உயிரில் நெருடும்
தமிழ் தேடினேன்…
இதனால்
தமிழ்ப் பூக்களின்
சகலவிதமான
வாசகர்களுக்கும் அறிவிப்பது….
ஹாஜா அலி

பிப்ரவரி 1982 – ல் வெளிவந்த தமிழ்ப் பூக்கள்/ 6ல் ஹாஜா அலி இப்படி ஓர் அறிவிப்பை செய்திருந்தார். அதே இதழில் சிறுகதை குறித்த ஓர் அபிப்ராயத்தை வெளிப்படுத்தி இருந்தார். அதனை தொடர்ந்து கீழே படிக்கயிருக்கின்றீர்கள்.  தமிழ்ப் பூக்களின் இரண்டாவது இதழிலும்/ ஏழாவது இதழிலும் ‘முகங்கள்’ என்கிற தலைப்பின் கீழ் இரண்டு கட்டுரை  எழுதி  இருந்தார். அந்தக் கட்டுரைகளை… வரும் நாட்களில் வாசிக்கலாம். – தாஜ்

சிறு கதை?

கவிதை ஆபரணம் என்றால்
சிறு கதை ஈட்டி மாதிரி.
படிப்பவர் மனசை
குத்திக் கிழிக்கிற ஆயுதம்.
சரியாக எழுதப்பட்ட சிறுகதையைப்
படிக்கிற வாசகர்களில்
எவனாவது ஒருத்தன்
அதில் தன்னையே கண்டு கொள்கிறான்.
நறுக்குத் தெறித்தாற்போல்
வந்து விழுகிற வார்த்தைகளில்
வாசகனை மடக்கிப் போடுகிற
ஆசிரியனின் வெற்றி இருக்கிறது.
இதுவரை தமிழில்
லட்சத்தி சொச்சம் பேர்
சிறு கதை எழுதிவிட்டார்கள்!
இனியும் எழுதுவார்கள்.
இவர்களில் எவரை எவரையெல்லாம்
சிறந்த சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் என்பது?
சரியான மண்டை சுத்துக் கேள்விதான்.
ஆஹா ஓஹோ என்ற ஜெயகாந்தனும்
இன்று அடங்கிக் கிடக்கிறார்.
இன்றைய மைனர்களுக்காக எழுதும்
சுஜாதாவின் எழுத்துகூட
வாசகனை 100டிகிரிக்கும் மேல்
ஜுரம் கொள்ளச் செய்வதோடு சரி.
வெளிப்பகட்டில் மின்னுகிற
எத்தனையோ எழுத்தாளர்களும்
எழுத ஒரு துளிகூட இல்லாமல்தான்
கதை மாதிரி பாவலா
செய்து காட்டுகிறார்கள்.
ஊர்பேர் தெரியாமல் ஒதுங்கிக்கிடக்கிற
சிலருக்கோவெனில்
எழுத ஒரு கடலே இருக்கிறது.
ஹாஜா அலி

***  

தொகுத்தளிப்பும் தட்டச்சும்…
தாஜ் / தமிழ்ப்பூக்கள்
E- Mail :  satajdeen@gmail.com

« Older entries Newer entries »