Shashwati Mandal

சொக்கவைத்த யுவன் சந்திரசேகரின் ‘நினைவுதிர் காலம்’ நாவலில், ‘உங்களுக்குப் பிடித்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் யார்?’ என்ற கேள்விக்கு இசைக்கலைஞர் ஸ்ரீ ஹரிசங்கர் தீட்சித் இவளைக் (தப்போ? சரி இவரை!) குறிப்பிடுகிறார். ‘சாஷ்வத் மண்டல் அபூர்வமான பாடகி. லேசாக ஆண்மையும், ரகசியமும் கொண்ட குரல். உலுக்கியெடுத்துவிட்டாள். ஏனோ அவள் பெயரை நான் அதிகம் கேள்விப்படுவதில்லை’ என்கிறார் (P.253). எனக்கும் அவர் சொல்லித்தான் தெரியும். கேட்டு அசந்துவிட்டேன். யூட்யூபில் தொடர்ந்து கேட்டு, ‘ Shashwati Mandal பாடுறத கேட்டு கள்ளு குடிச்ச கொரங்கு மாதிரி ஆயிட்டேன் புள்ளே… ‘ என்று அஸ்மாவிடம் காலையில் சொன்னேன். ‘கொரங்கு கொரங்காத்தானே ஆவும்’ என்றாள் தீர்மானமாக! ஒரு சாம்பிள் நீங்களும் கேட்டுப்பாருங்களேன். நண்டி!

Shashwati Mandal performs Raag Poorvi

*

Thanks to First Edition Arts Channel

நினைவுதிர் காலம் (P.180): ‘நாத சம்மான்’ விருதுத் தொகையைச் சரிபாதியாகப் பிரித்து, ராவல்பிண்டியிலுள்ள ஹஸ்ரத் பாரி இமாம் தர்ஹாவுக்கும் பனாரஸின் விஸ்வநாதர் கோயிலுக்கும் வழங்கிய தீன் சகோதரர்களில் மூத்தவரான கியாஸூத்தீன் சாஹேப் சொன்னது :

நாங்கள் அர்ப்பணிக்கும் இசையை ஏற்கும் இறைவன் நிஜமாகவே அருவமானவன். அவன் எங்களையும் அறிவான், எங்கள் கைகளைப் பிரிக்கும் கயிறுகளையும் அறிவான்… அறுத்தெறிந்து விடுவிக்க ஒரு கணம் போதும் அவனுக்கு…
—-
நன்றி : யுவன் சந்திரசேகர்.

 

‘சந்தேக சாம்பிராணி’யின் 2014 FB பதிவிலிருந்து…

இலக்கியத்தின் பணி வாழும் சமூகத்தின் கட்டமைக்கப்பட்ட போலித்தனங்களை, உண்மை என்ற தற்சார்புகளை எல்லாம் கலைத்துப் போட்டு ஒரு மனிதனை சரியான உயிர்த்தலை நோக்கி நகர்த்துவதாக இருப்பது. மனிதன் தன்னையே கேள்விக்கு உட்படுத்தி மாற்றிப்போடுவது. வாழ்தல் என்கிற போலி உலகின் நியதிகளை உயிர்த்தல் என்கிற நிலைக்கு நகர்த்துவது. அது ஒருவகையான சுயதேடலை நோக்கியது. அதற்காக நிறுவப்பட்ட உண்மைகளை எள்ளி நகையாடுவது. ஒருவனது சுயத்தை அதன் போலிக்கட்டமைப்பை கலைப்பது. சுயம் என்பதே பிறராதலில்தான் உள்ளது என்பதை நோக்கி நகர்த்துவது. தால்ஸ்தாய் துவங்கி காந்திவரை இந்த பிறராதல் சகமனித துயரை ஏற்றல் என்பதைதான் தங்களது செயல்வடிவமாக முன்வைத்தார்கள். வாழ்வின் போலித்தனங்களை வெளிப்படுத்திக் காட்டும் குறைந்தபட்ச பணியையாவது இலக்கியம் செய்யவேண்டும். இலக்கியம் புதிய மனிதனை படைக்க வேண்டும் புதுமைப்பித்தனை வாசித்த பின் இந்த உலகின் உண்மை என்பது எப்படி போலியானது என்பதை புரிந்துகொள்ளும் அனுபவம் கிட்டும். இப்படித்தான் தமிழின் மணிக்கொடி தொடர்ந்து இலக்கியவாதிகள் செயல்பட்டனர். ஆனால் இன்று… வெகுசன இலக்கியம் சீரிய இலக்கியத்தை தீர்மானிப்பதாக மாறி உள்ளது. இதுதான் வருந்தத்தக்கது. இலக்கிய மடங்கள், ஆதினங்கள், ஆலயங்கள் உருவாகி உள்ளன. இலக்கியத்தைதான் காணவில்லை. (மேலும்…. )

jamalan
நன்றி : ஜமாலன்
https://www.facebook.com/jamalan.tamil
http://jamalantamil.blogspot.com/

« Older entries