காந்திஜியின் நாகூர் விசிட்!

‘நாகூருக்கு வந்துச் சென்ற பிரபலங்களின் எண்ணிக்கை கணக்கிலடங்காது. சுதந்திரத் தியாகிகள் மொளானா முஹம்மது அலி, செளகத் அலி  முதல் பக்ருத்தீன் அலி அஹ்மது, ஜெயில் சிங், ராஜீவ் காந்தி வரை – எத்தனையோ தேசத்தலைவர்கள் இந்தச் சிற்றூருக்கு வருகை புரிந்திருக்கிறார்கள்.

உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின்போது மகாத்மா காந்தி வேதாரண்யம் வந்தது வரலாற்றில் பதிவாகி இருக்கிறது. நாகூருக்கு அவர் வந்தாரா இல்லையா என்ற விவரம் தெரியாது. மூத்தக் குடிமகன் யாரிடமாவது கேட்டால் என்ன என்ற எண்ணம் தோன்ற  “நாகூருக்கு காந்திஜி வந்திருக்காரா?” என்று நண்பர் ஆபிதீனிடம் கேட்டேன்.  “சாரி எனக்கு அவ்வளவு வயசு கிடையாது” என்ற பதிலோடு அவர் நிறுத்தியிருக்கலாம். கூடவே “வந்தால் என்ன, வராவிட்டால் என்ன? வந்ததாக நினைத்துக்கொண்டு ஒரு பதிவை போட உங்களுக்குச் சொல்லியா கொடுக்க வேண்டும்?” என்று தூண்டியும் விட்டு விட்டார். என் கற்பனைக்கு விட்ட சவாலை எதிர்கொள்ள வேண்டியது என் இலக்கியக் கடமையாகிவிட்டது.’ – அப்துல் கையூம்

**

காந்திஜியின் நாகூர் விசிட்
– அப்துல் கையூம்

காந்திஜியை ஏற்றிக்கொண்டு வரும் நாகூர் பாஸ்-பாஸன்ஜர்ஸ் இரயில் பிளாட்பாரத்தை அடைய இன்னும் சற்று நேரமே எஞ்சி இருந்தது.

உள்ளூர் காங்கிரஸ் பிரமுகர்கள் ஜப்பார் மரைக்காயர், சூர்யமுத்துச் செட்டியார், யூசுப் ரஹ்மத்துல்லா சேட் உட்பட  அனைத்து கதர்ச் சட்டைக்காரர்களும் புகைவண்டி நிலையத்தில் திரளாக வந்துக் குழுமியிருந்தனர். நாகூர் காதி கிராப்ட் நிறுவனத்தார் வரவேற்பு பேனர் ஒன்றைத் தொங்கவிட்டிருந்தனர்.

ஊர்வலமாக அழைத்துச் செல்ல பக்தாத் நானா தலைமையில் கெளதிய்யா பைத்து சபையினர் “தப்ஸ்” ஏந்தி தயார் நிலையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர். முஸ்லிம் சங்கத் தொண்டர்படை வீரர்கள் மெய்நகுதா காக்கா தலைமையில் விசிறி பேட்ஜை அணிந்துக் கொண்டு அணிவகுத்திருந்தனர்.

காந்திஜி வந்து இறக்கியதும் “நாரே தக்பீர்” என்ற முழக்கம் வானைப் பிளந்தது. தர்கா யானையில் காந்திஜியை உட்கார வைத்து ஊர்வலம் அழைத்துப் போவதாகத்தான் ஒரிஜினல் ஏற்பாடு.  காந்திஜி மறுத்து விட்டதால் பாத யாத்திரையாகவே அழைத்துச் சென்றனர்.

நல்லவேளை அப்படிச் செய்யவில்லை. காந்திஜி கையில் எப்போதும் கம்பு வைத்திருந்ததால், யானைமீது அவர் உட்காரும்போது, யானை மிரண்டு தாறுமாறாக ஓடினால் என்னாகும்?

தெருப் பள்ளித்தெரு நெடுகிலும்  செட்டியார் பள்ளி, தேசிய மேல்நிலைப்பள்ளி, கோஷா  ஸ்கூல், கெளதிய்யா பள்ளி மாணவ மாணவிகள் மலர்த்தூவி வரவேற்றனர். நாகூரில் இரண்டே இரண்டு பூக்கடைகள்தான் இருந்தன. அன்று அவர்களுக்கு நல்ல வியாபாரம். யாரோ ஒருவர் காந்திஜிக்கு ‘சேரா’ கட்டிவிட்டு, கையில் பூச்செண்டு கொடுத்து, பக்கியில் அழைத்து வந்தால் என்ன என்று கூட ஐடியா கொடுத்தாராம். மயில் டான்ஸ் ஆட ‘வாடா சுல்தான்’ கூட ரெடியாக இருந்ததாகக் கேள்வி.

ஓவியர் நாகை ஜீவியின் கைவண்ணத்தில் ஆளுயர கட்-அவுட்  அலங்கார வாசல் முன் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. தர்காவிற்குள் நுழையும்போது செருப்பை கழற்றி வைப்பது வழக்கம். காந்திஜி செருப்பில்லாமலேயே பாதயாத்திரை மேற்கொண்டிருந்ததால், குடை ரிப்பேர் பார்க்கும் ரஜ்ஜாக் பாய்க்கு, செருப்பை காவல் காக்க வேண்டிய வேலைகூட  இல்லாமல் போய் விட்டது.

அலங்கார வாசல் வந்ததுமே காந்திஜி ஒரு நிமிடம் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றுவிட்டார். அதற்கு காரணம் இருந்தது. கடைத்தெருவில் சுடச்சுட வறுத்தெடுக்கும் மல்லாக் கொட்டையின் வாசம்தான் அது.  போகும்போது மறக்காமல் பார்ஸல் கட்டிக் கொடுக்கிறோம் என்று கட்சித் தொண்டர்கள் கூற, பொக்கை வாய் மலர புன்னகை புரிந்தார் காந்தியடிகள்.

அலங்கார வாசலில் நிறுவப்பட்டிருந்த பெரிய கடிகாரத்தைப் பார்த்து, தான் லண்டனில் பார்த்த Big Ben கடியாரத்தை போன்றே இருக்கிறது என்று நினைவுக் கூர்ந்தார் காந்திஜி. அருகிலேயே சுவீட் கடைக்காரர் ராவ்ஜி.

தர்கா உள்ளே நுழைந்ததுமே யாரோ ஒரு சாபு காந்திஜிக்கு குலாம் காதர் கடையிலிருந்து வாங்கி வந்த Fur தொப்பியை சாய்வாக அணிவிக்க, காந்தி ஜின்னாவின் சாயலில் தெரிய ஆரம்பித்தார். உடனே போட்டோகிராபர்கள் தத்தம் தகரப்பெட்டி காமிராவை கையில் ஏந்தி ‘கிளிக்’ செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

மகாத்மா காந்தியை புறாக்கூண்டு வழியாகத்தான் அழைத்துச் சென்றார்கள், வழக்கம் போல அவர் ‘விறுவிறு’வென்று வேகநடை நடந்ததால் அதை அவர் கண்டுக் கொள்ளவில்லை. மேனகா காந்தியாக இருந்தால்  இது ஜீவகாருண்யத்திற்கு மீறியச் செயல் என்று கூண்டுப்புறாக்களைப் பிடித்து பறக்க விட்டிருப்பார்.

நேர்த்திக்கடனுக்காக நேர்ந்து விடப்பட்ட ஆடு ஒன்று அங்கு சுற்றிக் கொண்டிருந்தது. காந்திஜி, திடீரென்று பிரேக் அடித்து நிற்க, “தங்களுக்கு ஆட்டுப் பால் என்றால் பயங்கர இஷ்டம் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும், இது கிடா ஆடு” என்று ஒருவர் சொல்ல காந்திஜி புரிந்துக்கொண்டார்.

சின்ன எஜமான் வாசலில் பாத்திரத்தில் நீரை நிரப்பி கூரையில் தொங்கிய சங்கிலியை ‘சலக் சலக்’ என்று நனைத்துக் கொடுக்க அதை தீர்த்தமென வாங்கி மேனியில் அப்பிக் கொண்டார் காந்திஜி. பாரதத்தின் அடிமைச்  சங்கிலி அறுபட்டதை சிம்பாலிக்காக காட்டுவதற்காக இப்படிச் செய்கிறார்கள் என்று அவர் நினைத்திருக்கக் கூடும்.

நீங்கள் கண்டு களிப்பதற்கு முக்கியமான இடமொன்று இங்கு இருக்கிறது என்று கூற, காந்திஜிக்கு சஸ்பென்ஸ் தாங்க முடியவில்லை. தர்கா முற்றத்தில் இருந்த உப்புக் கிணறுக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். காந்திஜிக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. நாம் செய்யும் உப்பு சத்யாகிரகத்தை விளம்பரப் படுத்துவதற்காகவே இப்படி இதை அமைத்திருக்கிறார்கள் என்று நினைத்து உணர்ச்சி வயப்பட்டார்.

காந்திஜிக்கு வரவேற்பு நல்கியவர்கள் பேசாமல் தர்கா தோட்டம், மையத்தங்கொல்லை, முதுபக், பீர் மண்டம், குளுந்த மண்டபம்  என்று சுற்றிக் காண்பித்துவிட்டு அவரை அப்படியே அனுப்பி வைத்திருக்கலாம். கிழக்குப்புற வாசலுக்கு அழைத்துச் சென்றால் அவர் மொட்டையடிக்க ஆசைப்படலாம் என்று நினத்ததால்தான் வினையே வந்தது.

தர்காகுளம் அருகே வந்ததுதான் தாமதம், காந்திஜி மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டார். அப்படி ஒரு மூத்திர நெடி. மனுஷர் வாழ்க்கையே வெறுத்துவிட்டார். அப்புறமென்ன? பட்டது போதுமென்ற பாதயாத்திரியாகவே புறப்பட்டுவிட்டார். பின்னாலேயே கதர்ச்சட்டைக்காரர்களும் மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு வேகமாக ஓடினர்.

வேர்க்கடலை பார்ஸலைக்கூட அவருக்கு வாங்கிக் கொடுக்க முடியாமல் போய்விட்டதே என்று எல்லோரும் வருத்தப்பட்டார்கள்.

***

காந்திஜி ஜோக்ஸ்

சாபு : 1869 வது வருஷத்துலே என்ன நடந்துச்சு?
சிஷ்யன் : தெரியலே ஹஜ்ரத்து
சாபு : இதுகூட தெரியலியா உம்பருக்கு? இந்த வருஷத்துலேதான் காந்திஜி பொறந்தாஹா
சிஷ்யன் : அப்படியா ஹஜ்ரத்து?
சாபு : அது போவட்டும். 1871 வது வருஷத்துலே என்ன நடந்துச்சு?
சிஷ்யன் : காந்திஜிக்கு ரெண்டு வயசு. அஹ எந்திரிச்சு நடந்தாஹா ஹஜ்ரத்து.

*

சின்ன மரைக்கான் : காந்திஜி செருப்பு ரப்பர் போட மாட்டாஹா. அஹலுக்கு மிதிரிக்கட்டைதான் புடிக்கும். ஏன் சொல்லு?
சேத்த மரைக்கான் : தெரியலே
சின்ன மரைக்கான் : செருப்புலேதான் “வார்” (War) இருக்குதே அதனாலதான்.

*

சி. மரைக்கான் : காதர்பாய், காஜாபாய், கரீம்பாய் இது எல்லாமே முஸ்லீம் பேருதானே?
சே.மரைக்கான் : ஆமா அதுக்கு என்ன இப்போ?
சி,மரைக்கான் : காந்திஜி கல்யாணம் முடிச்சிக்கிட்டஹ முஸ்லீமா?
சே.மரைக்கான் : இல்லியே? யாரு சொன்னாஹா.
சி.மரைக்கான் : காந்திஜியோட வூட்டுக்காரஹ பேரு கஸ்தூரி பாய்ன்னு சொல்லுறாஹலே.

*

காந்திஜிக்கு பிடிச்ச டூத் பேஸ்ட்?
Promise டூத் பேஸ்ட்
காந்திஜிக்கு பிடிச்ச பிஸ்கட்?
True பிஸ்கட்
காந்திஜிக்கு பிடிச்ச சினிமா கொட்டகை?
சத்யம் தியேட்டர்
காந்திஜிக்கு பிடிச்ச பாடகரு?
ஹரிஸ்சந்திரா

*

சி.மரைக்கான் : குன்னக்குடி வைத்யநாதனுக்கும் காந்திஜிக்கும் என்ன வித்தியாசம்?
சே.மரைக்கான் : இஹ வயலோனிஸ்ட், அஹ நான்-வயலோனிஸ்ட்

*

சி.மரைக்கான் : காந்திஜி சிலைக்கு மேலே காக்கா எச்சம் பண்ணாது. ஏன் தெரியுமா?
சே.மரைக்கான் : தெரியலியே !!
சி.மரைக்கான் : அஹ கையிலே அஸா குச்சி வச்சிருக்காஹல்லே. அதுக்கு பயந்துதான்.

*

நாகூர் அலங்கார வாசலில் பிச்சை பாத்திரத்தை ஏந்திக்கொண்டு நிற்கும் மிஸ்கீன் ஒருவருக்காக கவிஞர் மு.மேத்தா எழுதிய கவிதை

இது :

“அமுதசுரபியைத்தான்
நீ தந்துச் சென்றாய்
இப்போது
எங்கள் கைகளில் இருப்பதோ
பிச்சைப் பாத்திரம்”

**

நன்றி : காந்திஜி, சாரி, கய்யும்ஜி

சீதேவியின் முன்பக்கமும் மூதேவியின் பின்பக்கமும்

சீதேவி பற்றி நண்பர் கய்யும் அனுப்பிய மின்னஞ்சலை பதிவிடுகிறேன். அவருக்கு எப்படியோ, பின்னழகு ‘பரக்கத்’தாக உள்ள பெண்கள் யாவரும் எனக்கு சீதேவிகள்தான்!

*

சீதேவி

அப்துல் கையூம்

சீதேவி (ஸ்ரீதேவி), நடிகர் அனில் கபூரின் சகோதரர் போனிகபூரை மணந்துக் கொண்டு வடநாட்டிலேயே செட்டில் ஆகிவிட்டார். ஒரு காலத்தில் தமிழ்த் திரையுலகத்தின் கனவுக் கன்னியாகத் திகழ்ந்த அவரை தமிழ்நாடு சுத்தமாக மறந்தே போய் விட்டது.

ஆனால் நாகூர்க்காரர்கள் மட்டும் மூச்சுக்கு முந்நூறு தரம் “சீதேவி சீதேவி” என்று உச்சரித்து நாள்தோறும் அவரை நினைவு படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

“நல்லா இருங்க சீதேவி”, “அஹ, சீதேவி மனுசரு”, “சொல்லுங்க சீதேவி” என்ற வார்த்தைகள் நாகூர்க்காரர்களின் வாயிலிருந்து சர்வ சாதாரணமாக புறப்படும்.

“வலிய வர்ற சீதேவியெ ஏன் நாச்சியா வாணான்னு சொல்லுறீஹ?” – தாய்க்குலங்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்ளும் உரையாடல் இது. 

தமிழில் ஆண்களைக் குறிப்பதற்கும், பெண்களைக் குறிப்பதற்கும், வெவ்வேறு சொற்பதங்கள் தனித்தனியே இருக்கிறன. ஆனால் நாகூரைப் பொறுத்தவரை “சீதேவி” என்ற வார்த்தை UNISEX. ஆண்பாலர், பெண்பாலர் இருவரையுமே குறிக்கும் சொல். வேடிக்கையாக இருக்கிறது அல்லவா?

பெண்பாலுக்கு “தேவி” என்றால் ஆண்பாலுக்கு “தேவா” என்றுதானே அழைக்க வேண்டும்? ‘சரோஜா தேவி’ என்றால் பெண், ‘பிரபு தேவா’ என்றால் ஆண் என்று பெயரைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே கூறி விடலாமே!

இலக்கணப்படி பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டு  “வாங்க சீதேவா” என்று நாகூரில் வாய்மலர்ந்தால் நமக்கு பித்துக்குளி பட்டம் சூட்டி பாப்பாவூருக்கு சங்கிலியோடு அனுப்பி விடுவார்கள்.

சீதேவி (ஸ்ரீதேவி) இந்துக்களின் தெய்வம். ஆம். திருமாலின் மனைவி. முப்பெரும் தேவிகளான திருமகள், மலைமகள், கலைமகள் இவற்றுள் ஒருவர்தான் சீதேவி.

திருமகள், லட்சுமி, இலக்குமி, இப்பெயர்கள் யாவும்  சீதேவியையே குறிக்கும். சீதேவி என்றால் ஐஸ்வரியம். செல்வத்தை தருபவள் சீதேவி.

லட்சுமி கடாட்சம் உள்ளவருக்கு அதாவது பரக்கத்தான மனுஷருக்கு ‘சீதேவி மனுஷர்’ என்று அடைமொழி தருவதாகவே வைத்துக் கொள்வோம்.

சீதேவியின் லாத்தா (அக்கா) யார் தெரியுமா? அவரும் நமக்கு பழக்கப்பட்ட பெயர்தான். அவர் பெயர் மூதேவி. அடிக்கடி அப் பெயரைச் சொல்லி தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளை வசைபாடுவது வாடிக்கையான ஒன்று. பெற்ற பிள்ளை நேரத்தொடு வீடு வந்து சேராமல் போனால் “மூதேவி! எங்கே போயி தொலைஞ்சிச்சோ தெரியலியே!” என்று பாட்டம் விடுவார்கள்.

சீதேவியின் மூத்த அக்காள் மூதேவி என்பதால் மூத்த தேவி என்ற சொற்பதம் மருவி மூதேவி என்று சுருங்கி விட்டது.

ஜேஷ்டாதேவி (ஜேஷ்டா என்றாள் மூத்தவள்)  என அழைக்கப்படும் இந்துக்களின் தெய்வம் திருச்சி மற்றும் தஞ்சாவூர் மாவட்டங்களில் வெகுவாக காணப்படும். மூதேவிக்கு மற்றொரு பெயர்தான் இந்த ஜேஷ்டாதேவி.

வேதாளம் சேருமே வெள்ளெருக்குப் பூக்குமே
பாதாள மூலி படருமே – மூதேவி
சென்றிருந்து வாழ்வளே சேடன் குடிபுகுமே
மன்றோரம் சொன்னார் மனை

என்ற ஒளவையார் பாடலை நாலாம் வகுப்பில் சரவணா சார் என்னை வற்புறுத்தி மனனம் செய்ய வைத்தது இப்போது இதற்கு பயன்படுகிறது.

சீதேவி, மூதேவி எனும் தொன்மம்/ Concept இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே திருவள்ளுவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

மடியுளாள் மாமுகடி என்ப மடியிலான்
தாளுளான் தாமரையி னாள்.

என்று ஐயன் கூறுகிறார். இதன் பொருள் : சோம்பேறியிடம் மூதேவி தங்குவாள்; சோம்பல் இல்லாதவனிடம் சீதேவி தங்குவாள் என்பதாகும்.

ஒருமுறை சீதேவிக்கும் அவளது அக்கா மூதேவிக்கும் இடையே “யார் அழகி?” என்ற விவாதம் முற்றிப் போய் மன்னன் விக்கிரமாதித்தனிடம் இவ்வழக்கு வந்திருக்கிறது. இருவர் மனமும் நோகாதவாறு ஒரு தீர்ப்பை அவன் கூறினானாம்.

“மூதேவி போகும் போது அழகு. சீதேவி வரும் போது அழகு. ஆகமொத்தம் இருவருமே அழகுதான்” என்று ‘ஐஸ்’ வைத்து இருவரையுமே அனுப்பி விட்டான். பிழைக்கத் தெரிந்த மன்னன்.

ஒரு குறிப்பிட்ட சாராரின் தெய்வத்தின் பெயர், இன்னொரு சாரார் அன்றாட உபயோகிக்கும் வார்த்தையில் ஐக்கியமானது எப்படி என்பது சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய விஷயம்.

நாகூர் சுற்று வட்டார முஸ்லீம்களின் வீட்டுத் திருமணங்களில் கலந்துவிட்ட “பாப்பாரக் கோலம்” போன்று இதுவும் நம் அன்றாட உபயோகிக்கும் வார்த்தையில் இரண்டறக் கலந்து விட்டதோ?

‘நாலாம் நீர்’ சடங்கின்போது மணப்பெண்ணை அழைத்துக்கொண்டு, கையில் டம்பப்பையையும், (மந்திரக்?)கோலையும் ஏந்திக்கொண்டு “சீதேவி போடுங்கம்மா” என்று கூற, உறவினர்கள் பவுன்காசு போடுவதும் இப்படி வந்த கலாச்சார வழக்கம்தானோ?

சீதேவிகள்தான் விடை கூற வேண்டும்!

***

நன்றி : அப்துல் கய்யும் | vapuchi@gmail.com

நாகூர் பாஷையில் திருக்குறள் – PART II

நகைச்சுவைக்காக நாகூர் வட்டார வழக்கில் நல்லுரை எழுதப் போக, நண்பர்களின் வற்புறுத்தலின் பேரில், நயம்பட நானும் தொடருகின்றேன். திருக்குறளைச் சிதைப்பதன்று எம் நோக்கம். மாறாக இயற்றமிழ் நடையின் இணையிலா இனிமையையும், இலக்கியப் பயிற்சியே இல்லாத சாமான்யரும், எம்மக்களும் எளிதில் புரிந்துக் கொள்ளும் வண்ணம் எல்லார்க்கும் பயனுறச் செய்யவே இவ்வாக்கம். –  ‘நாகூரி’ (அப்துல் கய்யும்)

*

நாகூர் பாஷையில் திருக்குறள் – PART II

(முதல் பகுதி பார்க்க இங்கே சொடுக்கவும்)

அப்துல் கய்யும்

***

பழிஅஞ்சிப், பாத்துஊண் உடைத்து ஆயின், வாழ்க்கை
வழிஎஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்.

அல்லா ரசூலுக்கு பயந்து, ஹலாலான வழியிலே சம்பாதிச்சு, வூட்டு மனுசருவோ, சொந்தக்காரஹ, இஹலுக்கு பவுந்து உண்ணுரஹலோட பரம்பரை என்னிக்குமே அழியாது.

*

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வான்உறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்

வூட்டுக்கார உம்மனைக்கூட ஒத்துமையா, ஜதப்பா குடும்பம் நடத்துற சாலிஹான சீதேவி மனுசரு, மனுசருலே சேத்தியில்லே. மலாயக்கத்துமாருவ மாதிரின்னு வச்சுக்குங்களேன்.

*

அவாஇல்லார்க்கு இல்லாகும் துன்பம்;அஃது உண்டேல்
தவாஅது மேன்மேல் வரும்

ஹவா நஃப்ஸ் இல்லாதஹலுக்கு முசீபத்து அண்டவே அண்டாது. அது இருக்குறஹலுக்கு (அல்லா வச்சு காப்பாத்த) பலா முசீபத்து ஹல்கை புடிச்சு வாட்டி எடுத்துடும்.

*

பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும், துணைநீங்கித்
தொல்கவின் வாடிய தோள்.

அஹ என்னை வுட்டுட்டு (சபர்) போனப் பொறவு என் தோள்பட்டைக்கூட துறும்பா இளைச்சு போச்சு. இப்ப கை மெலிஞ்சிட்டதாலே பூட்டுக்காப்பு, பொன்மணிபவளம் கூட ‘புசுக்’குன்னு கழண்டு கழண்டு உலுந்துடுது.

*

கவ்வையால் கவ்விது காமம்; அதுஇன்றேல்
தவ்என்னும் தன்மை இழந்து

நான் அந்த புள்ளே மேலே மொஹப்பத் வச்சிருக்கேன்னு இந்த ஊருக்காரஹ உடாமே பிஸாது பண்றதுனாலேதான் எங்களோட மொஹப்பத்து இவ்ளோ நாளு நீடிச்சிக்கிட்டு இக்கிது. இல்லாக்கட்டி எப்பவோ அது உப்பு சப்பு இல்லாம முடிஞ்சி போயிருக்கும்.

*

களித்தொறும் கள்உண்டல் வேட்டுஅற்றால்; காமம்
வெளிப்படுந் தோறும் இனிது.

(வாஞ்சூர்லே போயி) கள்ளுக் குடிச்சிட்டு வந்து மெதப்புலே இருக்குறஹ எப்படி குஷியா இருக்குறாஹலோ அதுமாதிரி எங்க காதலெ பத்தி ஊருலே பிஸாது பண்ணும்போதுதான் கல்புக்கு ராஹத்தா இக்கிது.  

*

கண்டது மன்னும் ஒருநாள்; அலர்மன்னும்
திங்களைப் பாம்புகொண்டு அற்று

நான் அஹலை பாத்துப் பேசியது கொஞ்சமோ நஞ்சமோதான். (களிச்சல்லே போவ) அதுக்குள்ளே ஊரு ஜனங்களுவ பொறையை பாம்பு புடிச்சு ‘லபக்’குன்னு வாயிலே போட்டுக்கிட்ட மாதிரி பிஸாது பண்ணுறாஹலே??

*

அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதே,தம் மக்கள்
சிறுகை அளாவிய கூழ்

சின்னப் புள்ளையிலுவோ கையைப் போட்டு பிசையிற கோதுமைக் கஞ்சியானது, பாச்சோறை விட அம்புட்டு ருசியா இக்கிது.

*

தந்தை மகற்குஆற்றும் நன்றி அவையத்து
முந்தி இருப்பச் செயல்  

வாப்பாக்காரஹ புள்ளைக்கு செய்யிற சவாபான காரியம் என்னன்னு சொன்னா, முஹல்லாவுலே/ மஜ்லீசுலே, அவனை பெரிய ஆளா, நசீபு உள்ளவனா ஆக்கிக் காட்டணும்.   

*

என்புஇல் அதனை வெயில்போலக் காயுமே
அன்புஇல் அதனை அறம்

எலும்பு இல்லாத புழுவை பட்டப் பவலு வெய்யிலு காய்ச்சி மவுத்தாக்குற மாதிரி, கல்புலே ஈவு இரக்கம் இல்லாதஹலே அவுலியா கண்ணை அவுச்சிடுவாஹா.

*

காலத்தி னால்செய்த நன்றி சிறிதுஎனினும்
ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது

ஒருத்தஹலுக்கு நெருக்கடியான வஃக்துலே கூட மாட ஒதவி ஒத்தாசை செய்யிறது கொஞ்சக்கோனு இருந்தாலும் தேவலே. ஆனா அது இந்த துனியாவை விட ரொம்ப ரொம்ப பெருசு.

உள்ளுவது எல்லாம் உயர்வுள்ளல்; மற்றுஅது
தள்ளினும் தள்ளாமை நீர்த்து

ஹாஜத்து எப்பவுமே பெருசா இருக்கணும். ஒருவேளை நம்மளோட ஹாஜத்து கைக்கூடாம போனாக்கூட, பெரிய மனுசஹலுவோ நம்மள, ஆஹா ஓஹோன்னு பாராட்டுவாஹா. அதுவே முராது ஹாசில் ஆன மாதிரிதானே?

*

பரியது, கூர்ங்கோட்டது ஆயினும், யானை,
வெரூஉம் புலிதாக் குறின்.

(நாகூர் தர்ஹா) யானைக்கு பெரிய சரீரமும், கூர்மையான கொம்பும் இருந்தாலும் கூட, புலி தாக்குனுச்சுன்னு வச்சுக்குங்க, அதுக்கு அத்து பித்து எல்லாம் கலங்கிப் போயிடும்.

*

புறந்தூய்மை நீரான் அமையும், அகம்தூய்மை
வாய்மையால் காணப் படும்

நம்மளோட சரீரம் ஒளு செஞ்சா நஜீஸ் நீங்கும். அதுமாதிரி கல்பு, ஹக்கான அமல்னாலேதான் சுத்த பத்தமாவும்.

*

மனத்தொடு வாய்மை மொழியின், தவத்தொடு
தானம்செய் வாரின் தலை

கல்பு அறிய ஹக்கா பேசுறஹ, இத்திகாஃப் இருக்குறஹலை விட, ஜகாத் கொடுக்குறஹலை விட ரொம்ப ரொம்ப ஒசத்திஹானஹ.

*

அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்,
தீயுழி உய்த்து விடும்

பொறாமை, பொச்சரிப்பு எஹக்கிட்ட இக்கிதோ, அது அஹலோட ஆஸ்தி அந்தஸ்த்தெ அழிக்கிறதோட நிக்காம, அஹலெ நரகத்து கொள்ளிக்கட்டையா ஆக்கிப்புடும்.

*

உள்ஒற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர், எஞ்ஞான்றும்
கள்ஒற்றிக் கண்சாய் பவர்

(மனாரடி ஓரம் விக்கிற) கஞ்சா, அபினை வாங்கிச் சாப்பிடுறது ஊரு ஜமாஅத்துக்கு தெரிஞ்சிச்சுன்னா அப்புறம் விசயம் நாறி நறங்குலைஞ்சுப் போயிடும். கபர்தார்.

***

நன்றி :  ‘நாகூரி’ அப்துல் கய்யும் | E-Mail : vapuchi@gmail.com

நாகூர் பாஷையில் குறள்களுக்கு உரை!

ஆனந்த விகடனில்தான் அப்படியொரு அட்டகாசமான பொழிப்புரையை பார்த்து மிகவும் ரசித்திருக்கிறேன். ‘குதுர கர்ணா’ என்கிற பெயரில் ஒரு நண்பர் மெட்ராஸ் பாஷையில் விளையாடியிருப்பார். இப்போது கூகுளில் தேடியபோதுதான் அது திரு. லதானந்த் என்று தெரிந்து கொண்டேன். அநியாயமாக தமாஷ் செய்கிறார் இந்த காட்டிலாக்கா அதிகாரி. ரகளையான பதிவுகள். மனம் லேசாக அங்கே போகலாம். சரி, ‘குதுர கர்ணா’ வுக்குப் பிறகு புறப்பட்டு வருகிறார் ‘காமெடி கிங்’ கய்யும். செய்யும்! சிரிக்கத் தெரியாத தமிழ்ப்பற்றாளர்கள் சிலரின் கண்கள் உறுத்தியதால் லதானந்த் அப்போது தொடர முடியவில்லையாம். கய்யுமிற்கு என்ன நேருமென்று பார்க்கலாம். அட, சிரிங்க சார்.. ‘Laughter is my message. I do not ask you to do prayer. I ask you to find moments, situations, in which you can laugh whole-heartedly. Your laughter will open a thousand and one roses within you’ என்கிறான் ஓஷோ.

ஒரு சந்தேகம், மெட்ராஸ் பாஷை என்கிற ‘சென்னை செந்தமிழ்’கூட ஓரளவு எல்லோருக்கும் புரியும். நாகூர் பாஷை அப்படியா? சகோதரி அமரந்தா நாகூர் வந்திருந்தபோது ‘வாங்க அக்கா’ என்றாள் என் ‘படிச்ச’ தங்கச்சி. மறப்புக்கு அந்தப் பக்கம் ‘கெக்கெக்கே’ என்று சிரிப்பு சத்தம். மச்சிதான் அப்படி சிரித்தாள். ‘லாத்தாவை போயி அக்காண்டு கூப்புடுறாஹா!’ என்று விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள். பாருங்க, இஹ அஹலை வெடைக்கிறாஹா!

நண்பர் கய்யும் அனுப்பிய சில பொழிப்புரைகளை கீழே தந்திருக்கிறேன். விரைவில் அவர் ‘கிறளோவியம்’ எழுதவும் வாழ்த்துகிறேன். மாமேதை வள்ளுவன் என்னை மன்னிப்பானாக. இங்கே ஒரு செய்தி. திருவள்ளுவர் ஒரு நபிதான் என்று அழுத்தமாக வாதிடுவார் இஜட். ஜபருல்லா. தன்னை விமர்சித்தாலும் சிரிக்கும் நபி சிறந்த நபியாகத்தான் இருக்க முடியும். வான் புகழ் வள்ளுவன் வாழ்க!

***

நாகூர் பாஷையில் குறள்களுக்கு உரை!

அப்துல் கய்யும்

“உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல” என்று தொடங்கும் ஒரு திருக்குறளை எனது வலைப்பதிவில் எழுதப்போய் நம்ம ஊர்க்காரர் ஒருவர் இதுக்கு என்ன அர்த்தம்னு விளக்கம் கேட்டார். அவருக்கு நாகூர் பஷையிலேயே விளக்கினேன். அவருக்கு உடனே புரிந்துப் போய் விட்டது.

இதேபோன்று குறள்களுக்கு  நாகூர் பாஷையிலேயே பதவுரை எழுதினால் என்ன என்ற ஒரு விபரீத ஆசை எனக்கு தோன்றியிருக்கக் கூடாதுதான். என்ன செய்வது? திருவள்ளுவர் என்னை மாப்பு செய்வாராக.

(பிகு. பரிமேலழகர், மு.வ., சாலமன் பாப்பையா, மு.க. இவர்கள்தான் விளக்கவுரை எழுத வேண்டுமா? நாம எழுதக்கூடாதா? நாகூர் ரூமியிடம் கேட்டுப் பாருங்கள். யாராவது பதிப்பாளர்கள் ரெடியாக இருக்கிறார்களா என்று. “நாகூர் பாஷையில் திருக்குறளுக்கு பதவுரை” என்று ஒரு புத்தகம் போட்டு விடலாம். நான் ரெடிப்பா.)
 
***
 
உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே
இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு

கைலி அவுந்து உலும்போது கை எப்படி கப்புன்னு புடிச்சுக்குதோ அதுமாதிரி கூட்டாளி முசீபத்துலே இருக்கும்போது உளுந்தடிச்சு போயி கூடமாட ஒத்தாசை செய்யிணும்.

*
அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு

அரபு பாஷைக்கு அலீஃப் எழுத்து எப்படியோ அதுமாதிரி அல்லாஹுத்தாலாதான் இந்த துனியாவுக்கு எல்லாமே.

*
கண்ணொடு கண்ணிணை நோக்கொக்கின் வாய்ச்சொற்கள்
என்ன பயனும் இல

அஹ எஹல பாக்கும்போது, எஹ அஹல பாக்கும்போது பேச்சு மூச்சு இரிக்காது

*
குழலினிது யாழினிது என்பர் தம்மக்கள்
மழலைச்சொல் கேளாதவர்

பச்சப்புள்ளெ மதலை பேச்சை கேக்காதஹத்தான் பீப்பீ சத்தம்தான் அலஹா இருக்கு, புல்புல்தாரா சத்தம் அலஹா இருக்குன்னு சொல்லுவாஹா.

*
மகன்தந்தைக் காற்றும் உதவி இவன்தந்தை
என்னோற்றான் கொல்எனும் சொல்

புள்ளெ வாப்பாவுக்கு செய்யிற உதவி என்னான்னு சொன்னா ‘இவனைப் பெத்ததுக்கு அஹ ரொம்பவும் கொடுத்து வச்சிருக்கணும்’னு சொல்றமாதிரி அவன் நடந்துக்கணும்.

*
செல்விருந் தோம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
நல்விருந்து வானத் தவர்க்கு

வந்த விருந்தாடி ஜனங்களுக்கு பணியான் பண்டம் வச்சுக் கொடுத்து, வேற யாராச்சும் வர்ராஹலான்னு வாசக்கதவெ பார்த்துக்கிட்டு இருந்தா அஹலுக்காகா மலாயக்கத்துமாருவ மஹ்ஷர்ருலே காத்துக்கிட்டு இருப்பாஹா.

*
இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர்; செல்வரை
எல்லாரும் செய்வர் சிறப்பு

ஏழைப்பட்ட ஜனங்களெ எல்லாரும் ஏசுவாஹா. காசுபணம் இருக்குறஹலெ தலையிலே தூக்கிவச்சுக்கிட்டு ஆடுவாஹா.

*
கற்க கசடற கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக

ஓதுங்க. (சாபு சொல்ற மாதிரி) நல்லா ஓதுங்க. ஓதி முடிச்சப்பொறவு அதுக்கு தகுந்தமாதிரி அதபு அந்தீஸா நடந்துக்குங்க.

*
எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு

யார் பிஸாது செஞ்சாலும் அஹ ஹக்கா பேசுறாஹலான்னு விசாரிச்ச பொறவுதான் எதையும் முடிவு பண்ணனும்.

*
யாகாவ ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு

வாயை அடக்கி பேசுங்கனி. இல்லாட்டி பலா கர்மம் கொண்டு ஹயாத்தெ அளிஞ்சு போயிடுவியும்.

*
அறத்தினூங்கு ஆக்கமும் இல்லை; அதனை
மறத்தலின் ஊங்கில்லை கேடு

நல்ல அமல் செய்யிறதைக் காட்டிலும் பரக்கத் வேற ஒண்ணுமே கெடையாது. அத செய்யாமப் போனா அதைவிட பலா முசீபத்து வேற எதுவுமே கெடையாது.

*
யான்நோக்கும் காலை நிலன்நோக்கும்; நோக்காக்கால்
தான்நோக்கி மெல்ல நகும்

நாம அஹல பாக்குறப்போ அஹ தரையை பாக்குறாஹா; நாம அஹல பாக்காதப்போ அஹ நம்மள பாத்து அஹலுக்குள்ளேயே சிரிச்சுக்குறாஹா.

*
இரத்தலின் இன்னாது மன்ற நிரப்பிய
தாமே தமியர் உணல்

ஹவா நஃப்ஸ் புடிச்சு நாம தனியா உக்காந்து வயித்துலே கொட்டிக்கிறது, மிஸ்கீன் மாதிரி மத்தஹக்கிட்டே காசுபணம் கேக்குறதை விட மோசம்.

*
விருப்புஅறாச் சுற்றம் இயையின், அருப்புஅறா
ஆக்கம் பலவும் தரும்

ஒருத்தஹலுக்கு மொஹபத் காட்டுற சொந்தக்காரஹ மட்டும் அமைஞ்சிட்டாஹனா, அந்த சீதேவிக்கு நெறஞ்ச பரக்கத்தையும், நீடிச்ச ஸலாமத்தையும் கொடுக்கும்.

*
இல்லாளை அஞ்சுவான் அஞ்சும்;மற்று எஞ்ஞான்றும்
நல்லார்க்கு நல்ல செயல்

பொண்டாட்டிக்கு பயந்து நடுங்குறஹ, சாலிஹான மனுசருக்கு ஒத்தாசை செய்யக்கூட பயப்படுவாஹா.

*
யாதானும் நாமாம்ஆல்; ஊராம்ஆல் என்னொருவன்
சாம்துணையும் கல்லாத ஆறு

நாலெழுத்து படிச்சஹலுக்கு சஃபர் செஞ்ச எல்லா நாடும் அஹலோடசொந்த ஊரு மாதிரிதான். அப்படியிருந்தும் ஏன் அஹலுவோ படிக்காம இருக்குறாஹா?

*
கல்லாதான் சொல்கா முறுதல், முலையிரண்டும்
இல்லாதாள் பெண்காமுற்று அற்று

(மாப்புசெய்ங்க. இதுக்கு பதவுரை எழுதி “அதபு கெட்ட மனுஷன்”னு ஏச்சுபேச்சு வாங்குறதுக்கு நான் தயாரா இல்லை)

**
நன்றி : ‘நாகூரி’ அப்துல் கையும் | E-Mail : vapuchi@gmail.com

**

ஒப்பிட இரு சுட்டிகள் : http://kural.muthu.org/  & http://www.tamilnation.org/literature/kural/index.htm

சிரிக்க ஒரே ஒரு சுட்டி : எங்கும் குறள் – ஜெயமோகன்

« Older entries Newer entries »