அடங்குங்கப்பா..! – அபு ஹாஷிமா

ஃபேஸ்புக்கில் அண்ணன் அபு ஹாஷிமா எழுதியிருந்தது பிடித்திருந்தது. இங்கே பகிர்கிறேன். ஆன்மீகம் பிடிக்காதவர்கள் தம்பி பழனிகுமாரின் பகடியை இங்கே படித்துவிட்டு பயங்கரமாக சிரிக்கலாம்! – AB
***

ஹஜ்ஜாஜ் இப்னு யூசுப் …
உமையா ஆளுநர்.
அவனிடம் படைத்தளபதியா இருந்த ஒருவன் அழகான விலை உயர்ந்த ஆடை அணிந்து வீதியில் நடந்து சென்றான்.
நடையில் திமிர்
பேச்சில் திமிர்
பார்வையில் திமிர்
எல்லோரையும் விட தான் உயர்ந்தவன் என்ற
எண்ணத் திமிர் !
சூபி ஒருவர் அவனைக் கவனித்தார்.
” தம்பி கொஞ்சம் அடங்கி நட ” என்று அவனிடம் சொன்னார் .
அவனுக்கு கோபம் வந்து விட்டது .
” ஏய்…நான் யார் தெரியுமா ? யாருகிட்டே பேசுறே தெரியுமா ? என் அந்தஸ்து என்னான்னு தெரியுமா ? பரதேசிப் பயலே …”
அப்படின்னு அவர்மேலே கோபப்பட்டான்.
அவருதான் பக்கிரிசாவாச்சே… பயப்படுவாரா ?
அமைதியா சொன்னார்..
” நீ யாருன்னு நல்லாவேத் தெரியும். தெரிஞ்சுதான் சொல்றேன்.. அடங்கு ” என்று.
” தெரியுமா ? தெரிந்துமா என்னோடு பேசுகிறாய் ? சொல்லு ..சொல்லு … நான் யாருன்னு சொல்லு ?” அப்படின்னான்.
” நீ ஒரு அற்பத்துளி விந்திலிருந்து பிறந்தவன் . ஒரு அருவருப்பான இடத்திலே இறந்து அடங்கப்போறவன் . பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் நடுவிலே உன் குடலில் மலத்தை சுமந்து கொண்டு அலைபவன் . போதுமா இன்னும் சொல்லணுமா ?” ன்னு சூபி கேட்டாரு.
” போதும் அய்யா…போதும்னு சொல்லிட்டு பணிவா நடக்க ஆரம்பிச்சான்… அந்த வீரன்.
இங்கே கொஞ்சம் பேரு பெருமையில இல்லாத நெஞ்சை நிமித்திகிட்டு மாவு இடிக்கிரதை பார்த்தா…
அடேங்கப்பா… வானத்தில இருந்து குதிச்சு வந்த புனிதர்கள் மாதிரி … என்னா பெருமை…என்னா பெருமை …
அடங்குங்கப்பா…

*

Thanks to : Abu Haashima

இன்னொரு சுட்டி :

ஈரத்தை இழந்த மரங்கள் – அபு ஹாஷிமா

அலெக்ஸாந்தரும் கோவணமும் !

கார்ட்டூனிஸ்ட் மதன் எழுதிய ஜீனியஸ்-ல் இந்தக் கோவணம் வருகிறது. பார்த்து, மன்னிக்கவும், படித்து ரசித்தேன். ‘நாம் சர்வ சாதாரணமாக ‘கோடிவீட்டு கோதண்டம் பெரிய ஜீனியஸ், தெரியுமில்ல?!’ என்கிறோம் – அதன் நிஜ அர்த்தம் புரியாமல்!’ என்றுதான் தொடரை அவர் ஆரம்பிக்கிறார்! மகான்களுக்கும் தத்துவ மேதைகளுக்கும் முன் மாமன்னர்கள் சர்வ சாதாரணம் என்று சொல்லும் இந்தப் பகுதி அருமை. இந்த நாளுக்குப் பொருத்தமானதும் கூட!

*

கிரேக்க தத்துவ மேதை டயோஜினீஸ் ஒரு நாள் பாலைவன மணலில், கோவணம் மட்டும் அணிந்துகொண்டு படுத்திருக்க, அந்தப் பக்கமாக மாஸிடோனியாவின் மன்னராகிவிட்ட அலெக்ஸாந்தரின் பரிவாரம் செல்ல நேர்ந்தது. ‘அங்கு படுத்திருப்பது யார்?’ என்று அலெக்ஸாந்தர் வினவ, ‘டயோஜினீஸ்.. மன்னா!’ என்று தளபதி எடுத்துச் சொல்ல, உடனே குதிரையிலிருந்து கீழே குதித்து தத்துவ மேதையின் அருகில் விரைந்த மன்னர் ‘தங்களுக்காக நான் ஏதாவது செய்ய வேண்டுமா?’ என்று பணிவோடு கேட்டார். டயோஜினீஸ் எல்லாவற்றையும் கடந்த, பழுத்த தத்துவஞானி. மன்னரை ஏறிட்டுப் பார்த்து தலையசைத்த அவர் ‘எனக்கும் சூரியனுக்கும் இடையில் நிற்காமலிருந்தால் நன்றாக இருக்கும்!’ என்று சாவதானமாகச் சொல்ல, அலெக்ஸாந்தரின்  மெய்க்காவலர்கள் ஏக காலத்தில் கோபத்துடன் வாளை உருவினார்கள். ‘வாளை உரையில் போடுங்கள்!’ என்று ஆணையிட்ட மன்னர் திரும்பிச் சென்று குதிரையில் ஏறும்போது தன் தளபதியிடம் ‘அடேங்கப்பா! நான் மட்டும் அலெக்ஸாந்தராக இல்லையென்றால் டயோஜினீஸாக இருக்கவே ஆசைப்படுவேன்!’ என்றார் புன்னகையுடன்.
*
நன்றி : மதன், வெங்கட் ரமணன்

« Older entries