இயேசுபிரான் எங்கள் இயேசுபிரான்

ஈஸா நபியும் இறந்த நாயும்
நிஜாமியின் கவிதை
(ஆர்.பி.எம்.கனி அவர்களின் ‘பாரஸீகப் பெருங்கவிஞர்கள்’ நூலிலிருந்து…)

ஒருநாள் மாலை ஈஸா நபி (அலை) கடைவீதியில் நின்றார்கள்,
மக்களுக்கு நீதிபோதனை புரிந்துகொண்டு.
அங்கொரு மூலையிலே ஒரு கூட்டம் கூடிற்று;
விகாரமான கூச்சல்கள் அங்கிருந்து எழுந்தன.

ஈஸாவும் அவர்கள் சீடர்களும்
கூச்சலுக்குக் காரணம் காணச் சென்றனர்.
அங்கே சாக்கடையின் அருகே ஒரு செத்த நாய்;
காணச் சகியாத காட்சி அது.

ஒருவன் மூக்கைப் பிடித்து நின்றான்;
கண்ணைமூடி நின்றான் இன்னொருவன்;
ஒருவன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டான்.

கூட்டத்தினர் இரைந்தனர்:
‘என்ன அசிங்கமான மிருகம்!
பூமியையும் காற்றையுமே நாற்றமாக்கிவிட்டதே!
கண்கள் அழுகிவிட்டன;
அதன் காதிலிருந்தும் துர்வாடையடிக்கிறது.
விலா எலும்புகளோ வெளியே தெரிகின்றன.
அதன் கிழிந்த தோலிலே ஊசி குத்தவும் இடமில்லை.
இந்தக் கேடு கெட்ட நாய்
எங்கேயோ திருடிவிட்டு அடிபட்டிருக்கிறது.’

பின்னர் ஈஸா (அலை) சொன்னார்கள்;
‘அதன் பற்களின் வெண்மையின் முன்னே
வெண் முத்தும் இருண்டுவிடும்’ என்று.

கூடிநின்ற கூட்டம் மௌனமாயிற்று;
தலை கவிழ்ந்தது –
தம்மைவிட உயர் ஞானமுள்ளோரின்
பார்வையில் இகழ்ச்சியடைந்தவர்கள் போல.

அவர்களில் ஒருவன் சொன்னான்:
‘இத்தகைய இழிந்த பிராணியிலும்
ஏதாவது நல்லதைக் காணும் சக்தி
அன்புடையோர் கண்களுக்கே உண்டு’ என்று.

*

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: